Eigenlijk best lastig, schrijven zonder namen te kunnen gebruiken :-) Maar wel een uitdaging.
Vandaag begonnen met een heerlijk kopje thee, tekenfilmpje erbij, 2 kwebbelende, giechelende meisjes erbij.
Begin van de middag heeft er iemand op mijn schoot liggen slapen. Gek eigenlijk, dat iemand zich zo rustig kan voelen bij mij, dat ik blijkbaar zo'n rust uitstraal. Zo zie ik mezelf helemaal niet.
Maar ik vind het fijn om op deze manier iets te kunnen betekenen. Het maakt dat ik me een heel klein beetje minder machteloos voel.
Ik weet nog dat ik toentertijd ook heel veel geslapen heb. Net of in ene alle vermoeidheid ECHT los komt. Voorheen was ik ook wel moe, maar kon gewoon niet slapen. Lag uren, nachten wakker.
Gek ook om aan die periode terug te denken. Weet niet eens meer wat er gebeurde waardoor bij mij die knop om ging. Waarschijnlijk niet eens iets bijzonders.
Hoop zo dat hij er weer snel bovenop krabbelt. Ik zal in ieder geval alles doen om hem daarbij te helpen.
2 opmerkingen:
Wat ben je toch een bijzonder mens. Sterkte voor jullie!
Je bent een topper Nynke!!!
Ben zo blij dat ik je heb leren kennen!
Ik hoop dat je blijft schrijven! Dat lucht echt enorm op...ik ervaar het zelf ook met regelmaat!
Liefs Tanja
Een reactie posten